.

.

.

สวัสดีครับ

จะมาเล่าประสบการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นรอบๆตัวผมนะครับ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ติดไปเลย555

 

เอาเรื่องมหาลัยคร่าวๆก่อน เป็นมหาลัยที่สวยสมชื่อนั้นแหละครับ โดยเฉพาะสถานที่ที่เรียกว่าลานดาว เวลาอากาศเย็นจะมีหมอกลงครับ สวยมากจริงๆ เห็นมาหลายรอบแต่ก็ยังไม่ชินซักที

 

ผมติดรอบแอดครับ ก็ดีใจครับ ถ้าไม่ติดรอบแอดผมก็ไม่รู้จะไปทำอะไรละ555 มหาลัยนี้ก็แตกต่างกับที่อื่นครับ ตรงที่ใช้ภาษาอังกฤษในการสอนและก็มีนักเรียนต่างชาติให้สนิทด้วยและก็ฝึกพูดอังกฤษไปในตัว นับเป็นเรื่องดีๆ และเป็นมหาลัยที่มีนักเรียนจากทุกมุมทั่วประเทศ ภาคเหนือจะเยอะสุด รองมาก็ใต้ และกลาง อีสาน และมันจะดีตรงที่เราจะได้รู้จักทุกคนอย่างกว้างขว้างมาก คิดดูนะครับถ้าคุณเรียนจบไปแล้วคุณรู้จักเพื่อนหลายๆคน ในหลายๆพื้นที่ มันเป็นกำไรกับชีวิตครับ

 

และ สำหรับคนที่กลัวไม่มีเพื่อนนะครับ ลืมความกลัวนั้นไปครับ เพราะที่นี่รู้จักกันง่ายมาก แค่ถามว่าชื่ออะไร เรียนคณะไหน และอยู่หออะไร แค่นี้ก็รู้จักกันแล้วครับ ขอแค่จำหน้าให้ได้ และเวลาเจอที่ไหน ก็ยิ้มๆให้แค่นี้ก็พอแล้วครับ คุณจะไม่เหงาเลย ถ้าคุณเปิดรับโลกหน่อยน่ะนะ

 

ผมมาจากอีสานครับ การเดินทางก็สาหัสแล้ว ใช้เวลาสิบสามชม.ในการขับรถ ถึงขึ้นเครื่องบินก็ต้องไปต่อกรุงเทพ แพงไปอีก

เพื่อนๆก็ถามว่าจะไปเรียนทำไมตั้งไกล สำหรับผมถ้ามองในแง่ของการฝึกภาษาอังกฤษผมว่ามันก็คุ้ม เพื่อนต่างชาติเท่าที่ผมเจอก็มีจีน พม่าและเกาหลี ฝรั่งยังไม่ค่อยเจอมากเท่าไหร่

ทางบ้านก็ไม่ได้ห้ามอะไร เค้าไม่ได้อะไรกับชีวิตผมมากมาย แค่บังคับให้สมัครเน็ตจะได้ติดต่อได้ตลอดเวลา5555

 

ต่อไปก็จะเป็นเรื่องหอพัก ปีหนึ่งบังคับอยู่หอในครับ ห้ามนำรถมาขับ ขี่ได้จักรยาน   โอเอมจีแปป และกฏต่างๆเข้มงวดมาก ถ้ารู้สึกอึดอัดก็ต้องทน

**อย่าลืมรูปถ่ายมาสองรูปด้วยนะครับ ต้องใช้ติดบัตรหอพักกับติดเอกสาร ถ้าลืมก็ไม่เป็นอะไร เพราะหน้ามอก็มี ไม่ต้องใส่ชุดนักศึกษาไปก็ได้ เพราะเขามีให้

การทำโทษจะเป็นรูปแบบบำเพ็ญประโยชน์ตามชม. เช่น ฝ่าฝืนนำรถมาใช้ ติดสามสิบชม. โอเคครับ จบไปสามารถทำอาชีพพนักงานทำความสะอาดได้อย่างมืออาชีพ เซียนยังกะเรียนมา

และจะสุ่มตรวจตามห้องว่าแอบไปนอนข้างนอกหรือเปล่า ถ้าจะไม่อยู่หอก็ต้องมาเซ็นชื่อตรงหน้าหอ ว่าจะออกไปนะ กลับมาก็อย่าลืมเซ็นว่ากลับมาแล้วนะครับสาวๆ

หอจะไม่ให้ออกไปข้างนอกหลังสามทุ่มและจะไม่ให้เข้าถ้าเกินสี่ทุ่มครึ่ง

ห้ามลืมเสียบบัตร

......

หอมีสามหอ

1.เอฟ 2.ลำดวน 3.สักทอง

หอเอฟจะอยู่ใกล้โรงอาหารและอาคารเรียน สามารถเดินไปเรียนได้เลย แต่จะไม่มีห้องน้ำในตัว เวลามีกิจกรรมที่ต้องตื่นพร้อมกัน แนะนำไม่ต้องอาบ

หอลำดวนจะอยู่ห่างไกลความเจริญที่สุด มีห้องน้ำในตัว มีโรงอาหาร แต่จะใกล้จุดพักรถเจมส์คาร์(GEM CAR) และอยู่ใกล้สเตเดียมเวลามีกิจกรรมในสเตเดียม พีเพิ้ลที่อยู่ในหอลำดวนจะวินครับ คือสามารถเดินไปได้เลยโดยไม่ต้องรอรถเจมส์ พวกหอเอฟที่จะไปสเตเดียมก็ต้องรอรถเจมส์

แต่หอลำดวนจะลำบากเวลากลับมา งงละสิ อาจจะง่ายเวลาไป แต่ขากลับนี่สิ ต้องแย่งชิงพอสมควร บางคนก็แก้ปัญหาด้วยการไปรอที่จุดอื่นและให้มันวนกลับมา

(รถเจมส์คาร์จะเริ่มต้นจากหอลำดวนและเข้าไปวนลานจอดรถหอเอฟและไปโรงอาหารที่เรียกกันว่า D1 และ ผ่านเอ็มสแควร์ เอ็มสแควร์จะตรงข้ามลานดาว และไปสิ้นสุดตรงตึกC5และก็วนกลับมาเอ็มสแควร์และผ่านร้านคอฟฟี่ดอยช้างและผ่านสเตเดียมและกลับมาลำดวน และสิ่งที่เรียกว่ารถเขียวจะคอยรับส่งคนจากในมอไปหน้ามอ ค่ารถห้าบาท และจากหน้ามอจะมีรถโดยสารตรงไปเซนทรัลเลย ค่ารถสามสิบบาท และรถเขียวเนี่ยก็จะวนถึงแค่หอเอฟ พวกหอเอฟที่ไปหน้ามอมาก็ลงได้เลย แต่พวกหอลำดวนสิครับ อยากร้องไห้มากครับ ถ้าจะให้เดินก็พอๆกับLA to tokyo ไม่เกี่ยว)

พอจะนึกออกแล้วยังครับ บางคนกลับมาจากหน้ามอก็จะไปหอเอฟเลยแล้วก็ให้รถมันวนไปC5แล้วก็ไปลำดวน แล้วพวกรอเอ็มสแควร์ล่ะ ก็นกสิครับรออะไร

บอกเลยว่าหงุดหงิดครับ นกแล้วนกอีก รังเต็มไปหมดเลยล่ะครับ

(นกแปลว่า missed ประมาณทำอะไรแล้วมันพลาด fail)

หอสักทองเป็นหอเพิ่องสร้างใหม่ อยู่แถวๆหอเอฟ มีห้องน้ำในตัว(อิจ)

 

มาต่อกันที่วันแรกที่มามหาลัยแม่ฟ้าหลวงครับ ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เพราะพอติดปุ๊ปก็ต้องไปสัมภาษณ์เลยพอสัมเสร็จก็เข้าหอเลยครับ การเข้าหอเค้าจะสุ่มครับ เอาบัตรประชาชนไปด้วยนะ ยืนยันว่าใช่มนุษย์หรือเปล่า อ่าวผิดๆ

 

เนื่องจากความไม่ตื่นเต้นผมก็เลยไม่ได้เตรียมอะไรมา ตัวอย่างที่ไม่ดีครับ ห้ามเลียนแบบ บอกเฉยๆ..

เพื่อนก็ปลอบใจมากครับ เค้าไม่ได้วัดอะไรเรา เพราะแค่การพูดคุยมันไม่ทำให้รู้จักตัวเราได้มากมายหรอก เค้าอยากรู้แค่เราอยากมาที่นี่จริงเปล่า พกความมั่นใจไปครับ เอาไปทุ่มใส่กรรมการเลย

 

ส่วนเรื่องการสัมภาษณ์ครับ เนื่องจากใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อการสอน สัมยังไงก็ต้องเป็นอังกฤษ

รอบรับตรงเจออังกฤษอยู่แล้ว แต่ผมรอบแอดเจอครูภาษาไทยครับ ตอนแรกก็ถามภาษาไทย สักพักก็ถามเป็นภาษาอังกฤษ เหมือนโดนspellครับ ไม่รู้เรื่องเลย ขรรม.

เครื่องแบบที่ใส่ไปก็ชุดนักเรียนของเรานี่แหละ 

 

ถ้าอยากรู้เรื่องสัมมากกว่านี้ก็ข้อความมาได้นะครับ แต่ตอนที่ผมสัมภาษณ์ก็ไม่มีอะไรมากมายนะ ชิลมาก ผมนี่แหละที่ชิล ไม่มีใครชิลเลย5555

 

พอสัมเสร็จก็จองหอเลยครับ แต่ไม่ต้องรีบก็ได้นะครับ เพราะหอพักพอแน่นอน(เค้าบอกงั้น)

ตอนไปจองก็ลุ้นนะครับ หอเอฟก็ดี หอลำดวนก็ส่วนตัวดี

สุดท้ายได้ลำดวนครับ การเดินสุดนรกรอคุณอยู่ เคยเดินจากหน้าเอ็มมาหอด้วยครับ ไม่รู้อะไรเลย รู้แค่เหนื่อย..

บางทีมีกิจกรรมอย่างงี้ ลานดาวเรียกC1ครับ รุ่นพี่จะเรียนรวมตัวและก็เดินจากลำดวนไปC1 ถ้าฝนตกนี่เล่นเอมวีได้เลยครับ(อย่าดูถูกครับ ชอบตกตอนจะไปเรียน..) บรรยายระหว่างทางก็จะเป็นต้นไม้

 

ผมอยู่ชั้นสี่ครับ อารมณ์ประมาณ ห้ามลืมของ ถ้าลืมก็ต้องขึ้นไปเอา ....

แมลงเยอะครับ มีหลายพันธุ์ให้สะสม เสียดายที่แม่ฟ้าหลวงยังไม่มีคณะศึกษาแมลงศาสตร์ครับ ถ้ามีคนเรียนคณะนี้แฮปปี้แน่นอน เพราะจะมีผีเสื้อ มดและแมลงบินมาหาตอนกลางคืนแน่นอน ถ้าเปิดประตูไว้น่ะนะครับ แต่เมทผมไม่ปิดครับ เมทขี้ร้อนทั้งสามคนเลย แมลงนี่มาทิ้งชีวิตไว้ทุกคืน (มาตายในห้องและมดก็มาจัดการศพ) แต่มดที่นี่น่ารักครับไม่ค่อยกัด ถ้าเป็นมดที่บ้านผมกัดทีนึกว่าไฟช็อต และยุงก็มหาศาลเช่นกัน อยู่ชั้นสี่ครับ ยุงบินไม่ถึง อิอิ

 

ประมาณกลางเดือนมิถุนาก็ต้องย้ายมาอยู่ในมหาลัยแล้วครับ ซึ้งมันเร็วมาก คุณต้องปรับตัว และอย่างที่บอกว่าเพื่อนที่นี่น่ะหาง่ายไม่ต้องกลัวเหงา ทำไมต้องย้ายเร็วน่ะหรอ ผมคิดว่าน่าจะเพราะเรียนปรับพื้นฐาน เราจะมีการเรียนปรับพื้นฐานครับ

จะมีสองเลเวล UIE and IE

จะดูกันที่คะแนนโอเน็ต ถ้าคะแนนเกิน40 ต้องเรียน ยูไออี ถ้าต่ำก็ ไออี อย่ากังวลครับ ไออีมีคนเรียนเยอะมาก คนเราไม่มีใครเก่งแต่เกิดครับ อย่ากดดันตัวเอง

Upper intensive English and Intensive English

 

 

ผมได้ไออีครับ ตอนทำโอเน็ตผมมั่วมาก เพราะมอหกต้องสอบเยอะมาก

1แกทแพทรอบหนึ่ง

2อันนี้ผมไปสอบของมอขอนแก่นมา(ถ้าคุณสอบของขอนแก่น คือแม่ฟ้าหลวงกับมอขอนแก่นเค้าเป็นมหาลัยเครือข่ายกัน ถ้าคะแนนสอบของมอขอนแก่นคุณดี คุณสามารถยื่นมาแม่ฟ้าหลวงได้ ถ้าคุณผ่านคุณก็ได้เรียนที่แม่ฟ้าหลวง ปล.นักเรียนสายอาชีพจะไม่ได้รับการพิจารณนะครับสาวๆ เอาง่ายๆพวกปวช.จะไม่มีสิทธิ์ )

3เก้าวิชสามัญ

4โอเนต

5แกทแพทรอบสอง

เหนื่อยจริงครับ สารภาพจากใจ

 เรื่องการเรียนการสอนให้มาเจอด้วยตัวเองดีกว่าครับ ก็ไม่ได้ยากอะไรมาก เอาเป็นว่าน้องคนไหนที่ยังมอห้าอยู่ฝึกอังกฤษไว้เยอะๆดีกว่าครับ หรือถ้ามอหกก็ต้องเข้มงวดเลยครับฝึกฟังเยอะๆและท่องศัพท์ และพอเยอะพอแล้วก็ไปต่อนอกเลยครับ ไม่ต้องมาหรอก อ่าวผิดๆ....

ส่วนยูไออีก็จะยากขึ้นมาหน่อย  ต้องทำรายงานด้วย

 

เรื่องชุดแต่งกาย

ผู้ชายก็ปกติ ผูกไธดำ

ผู้หญิงกระโปรงทรงเอ ข้างหลังเสื้อสีแถบ ปีหนึ่งรองเท้าผ้าใบขาวถุงเท้าขาว ปีสองคัชชู

(เรื่องนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจ สามารถซื้อได้ในมอและข้างนอก บอกแค่ชุดนักศึกษาแม่ฟ้าหลวง แนะนำให้ซื้อเอง เพื่อนสั่งกับมหาลัยแล้วเจอดีเลแล้วไม่มีชุดใส่)

แต่งผิดระเบียบอาจจะโดนติดชม. ไม่ก็อาจารย์ไล่ออกมา..

ผู้ชายถ้าหน้าตาดีหน่อยแล้วมาที่นี่ ไม่ต้องกลัวนกครับ

เรื่องบัตรนักศึกษา

บัตรเราจะเป็นเหมือนบัตรเครดิตไปในตัว ของธนาคารกรุงเทพ

เรื่องอาหารการกิน

อาหารภาคเหนือจะออกไปทางหวานครับ ตอนนั้นสั่งส้มตำเผ็ดๆ ได้ส้มตำหวานมาแทน เมทผมก็เป็นคนเหนือหมดเลย ของที่ผมคิดว่าหวาน เมทผมบอกเผ็ด..

ราคาข้าวที่นี่ถูกครับ แต่ไม่ถึงกับถูกมาก

เรื่องรถมอไซต์และรถยนต์

ผมกำลังเป็นคนดีอยู่ ให้คุยกับรุ่นพี่ในคณะคุณดีกว่าครับ

เรื่องตลาดและของ

วันอังคาร พุธ พฤหัส

จะมีตลาดหน้ามอ ส่วนวันพุธเค้าจะเข้ามาขายในมอ รถเจมส์เต็มแน่นอน เตรียมเดินกลับหอได้เลยครับ

และหน้ามอก็จะมีของขายอยู่แล้วครับ ไม่ต้องวันที่มีตลาก็ซื้อได้

ที่นี่เรียกตลาดว่า กาด ครับ ตอนแรกงงมาก อะไรคือกาด

มีไหน แปลว่าอยู่ไหน ตอนแรกนึกว่าเพื่อนพิมพ์ผิดครับ

 

 

 

อีกเรื่องที่ค่อนข้างคาใจผมครับ

เนื่องจากผมไม่ใช่คนที่เชียงรายด้วยมั้ง มันเลยมีความแปลกๆตอนไปทานที่ร้านอาหารครับ

ที่บ้านผมเวลาอยากทานอะไรก็สั่งแม่ค้า ต้องการสั่งอะไรหรือจะเช็คบิลก็กวักมือเรียกไม่ก็เรียกพนักงานมา

แต่ที่นี่อยากทานบางร้านต้องเขียนใส่กระดาษหน้าร้านครับแล้วก็เอาใบไปให้ที่เคาเตอร์หรือไม่ก็ส่งให้พนักงาน ทานเสร็จก็เดินไปจ่ายเงินที่เคาเตอร์ คือเวลาสั่งอาหารดูเมนูแล้วต้องเขียนใส่กระดาษอ่ะครับ ตอนนั้นอายนิดๆครับคือไม่รู้ ก็เรียกพนักงานมาสั่งอาหาร มองหน้างงๆกันเป็นนาที พนักงานก็ไม่พูดอะไร ไอ่ผมก็ไม่รู้ ให้ตายเถอะครับ

แล้วพวกน้ำดื่มก็ต้องเดินไปตักเองนะครับ

สำหรับผมก็คิดว่ามันค่อนข้างส่วนตัวดี? รึเปล่า ก็ไม่ใช่จะว่ามันไม่ดีนะครับ บางร้านที่ต้องเขียนออเดอร์แล้วก็เสียบไว้บางทีก็มีไว้เพื่อไม่ให้ลัดคิวกัน ประมาณว่าเขียนไวก็ได้ก่อนไรงี้ครับ เขียนไวชนะเลิศ

แต่บางร้านก็งงนะครับ มันเป็นร้านขายผลไม้ ผมก็ไม่รู้ก็เลยชี้ผลไม้ที่อยากกินให้คนขาย เค้าก็นั่งทำหน้าบูดๆ "อยากกินก็หยิบ บริการตัวเองนะครับ"

ตั้งแต่วันนั้นเลยครับ ผมเกลียดคำว่าบริการตัวเองตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา55555 ไม่รู้จริงๆครับแล้วก็ไม่มีป้ายเขียน มันประมาณให้คุณหยิบผลไม้จากในตู้กระจกแล้วก็โชว์ให้อีคนขายดู ว่าคุณหยิบอะไรไปบ้าง แล้วก็จ่ายตัง อืม..อืม..อืม

มาจากต่างจังหวัดเลยไม่เข้าใจบางอย่างจริงๆ

จริงๆก็ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีจะไปว่าเค้าไม่บริการอะไรเลยก็อาจจะไม่ถูกเสมอไป มันอาจจะเป็นแค่ความต่างของภูมิภาค ต่างวัฒนธรรมอะไรทำนองนี้ครับ ช่วงนี้ไปร้านอาหารผมไม่ไปคนเดียวครับ จะพกเพื่อนไปด้วย กลัวเลยครับ5555555

ย้ำว่าเป็นแค่บางร้านนะครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากถามอะไรเพิ่มเติม เม้นไว้ข้างล่างครับ เดี๋ยวผมก็มาเห็นเอง #หยอกครับ

twitter: @snowivxx

ดีเอมมาครับ และผมจะมาตอบ อาจจะดีเลบ้างก็อย่างอนครับ

https://twitter.com/snowivxx

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 6 Sep 2016 12:54:51 by `Jae.}}

edit @ 6 Sep 2016 12:56:33 by `Jae.}}

Comment

Comment:

Tweet